Moja poezja
Modlitwa wieczorna
Rozstanie
Kobieta drzewo
Koniec Tysiąclecia
Dodatkowy zmysł
Upór Proroka
Dziadziusiu
Fotografia Prasowa
Hiacynty
Martwy sezon turystyczny
Miłość Stwórcy
Miłość do ogrodu
Ośmiornice
Przepis na kapustę
Pomiędzy tak i nie
Wiersz o Każdym
Wtulić głowę w piasek gwiazd
Jesień
Podłódzki cmentarz wojenny
Po wojnie
Wszechświat się rozszerza





Wszechświat się rozszerza

coraz mniej czasu
na ulicach naszych miast
to wszechświat sie rozszerza tak
że oddalają się  od siebie
ludzie i galaktyki
i upływa nam życie
byle jak
chwila po chwili
z  naszych palców
umyka z prędkością światła
jak płatki świeżego śniegu
piękna i krucha i niepowtarzalna
                                              nigdy i nigdzie