Moja poezja
Modlitwa wieczorna
Rozstanie
Kobieta drzewo
Koniec Tysiąclecia
Dodatkowy zmysł
Upór Proroka
Dziadziusiu
Fotografia Prasowa
Hiacynty
Martwy sezon turystyczny
Miłość Stwórcy
Miłość do ogrodu
Ośmiornice
Przepis na kapustę
Pomiędzy tak i nie
Wiersz o Każdym
Wtulić głowę w piasek gwiazd
Jesień
Podłódzki cmentarz wojenny
Po wojnie
Wszechświat się rozszerza





Podłódzki cmentarz wojenny

Na tym cmentarzu
młodzi niemieccy żołnierze
po jednej stronie nienawiści

po drugiej stronie
mołojcy rosyjscy

a środkiem biegnie alejka
z kamienia na kamień
promieniem słońca
gdzie biała słowiańska brzoza 
z czarnym teutońskim dębem
konary  splotła
w mistycznym znaku równowagi
jing i jang
jing i jang
brzmią jak chinskie dzwonki powietrzne
na odegnanie mroku